Het probleem is dat veel van de vechtsporten en vechtkunsten zich ontwikkeld hebben in een richting die erg ver van de originele bedoeling ligt.
Sommige vechtsporten en vechtkunsten waren ontworpen in een bepaald tijdperk en een bepaald type tegenstander. (hieronder volgen voorbeelden)
Een voorbeeld is een gesprongen trap. de enige reden daarvoor is ooit geweest om een ruiter uit het zadel te schoppen. een ander doel had die trap nooit.
Tegen een straatvechter kun je het beter niet proberen, die stapt opzij en slaat vervolgens -geheel gratis overigens- je hoofd eraf.
-kiba dachi (ruitershouding, paardestand)
hoewel erg nuttig op een instabiel en wiebelend dek van een bootje, kun je deze houding maar beter niet aannemen in een disco, het is een regelrechte uitnodiging voor een gloeiend harde trap in je noten.
-vuistslag op de bovenzijde van de schedel (boven wenkbrauwen)
hoewel veel vechtsporters echt heel hard kunnen slaan, en ze echt flinke kerels en sterke dames zijn, is de menselijke hand niet gemaakt om met de knokkels tegen het erg dikke bot van de schedel aan te slaan. de stoot kan zeker pijn doen, vechtsporters kunnen echt goed meppen, alleen zijn de middenhandbeentjes niet sterk genoeg om die klap op te vangen, je krijgt daardoor veel haarscheurtjes in je botweefsel. Oud-boksers hebben na hun carriere dan ook vaak erg veel last van hand en polsblessures.
Het is beter om dan liever een Handpalm te gebruiken op het bovenste deel van de schedel, het onderste gedeelte (onderkaak, neus etc.) kun je overigens rustig raakmeppen met je knokkels.
Heb je weleens gehoord van:..."ik sloeg zo hard, dat mijn hand pijn deed"...
dat kan kloppen, want dan heeft die persoon hard met zijn knokkels op een heel dik en sterk bot geslagen.
Maar zelfs Mike Tyson brak ooit zijn hand in een straatgevecht, als hij zijn hand kan breken, dan kan ik en kunnen jullie dat ook.
Botstructuur
sommige mensen hebben een enorm sterke botstructuur (strength in the bones) en redelijk normale spieren
anderen hebben normale botten en wat meer spier (strength in the muscles).
degenen die ongeacht waar ze op slaan er meestal zonder al te veel schade van af komen zijn mensen die:'strength in the bones hebben', mensen met een sterke botstructuur. Ook dat is een factor van belang.
Dit zijn een paar voorbeelden, ik hou ze zo algemeen mogelijk en ze zijn gebaseerd op feiten, niet op mijn eigen voorkeuren. Ik vind eigenlijk bijna alle vechtsporten prachtig.
Een ander probleem is dat veel leraren tegenwoordig zelf gewoonweg geen ervaring hebben in een straatgevecht. en dat laatste is een serieuze tekortkoming, of je dat nou leuk vindt of niet.
veel mensen worden dus in een kunstmatige omgeving getraind tegen een manier van aanvallen die zich op straat in de meeste gevallen niet voordoet.
Het resultaat is dan dat de vechtsporter het aflegt tegen de straatvechter, terwijl de straatvechter beduidend minder training heeft gehad.
Op straat is er geen tijd om eventjes lekker in te draaien, een paar stootjes te plaatse, trapje erbij, geroutineerd combinatie'tje etc.
Het gaat van het begin af aan hard en de aanvaller blijft net zolang slaan totdat jij niets meer kunt doen, en vaak gaan ze dan nog gewoon door.
de aanval kwam, zoals ook wel te verwachten is, uit een dode hoek, een kant waar je net niet naartoe keek, of waar je normaal ook niet zo op zou letten.
En daar zijn we dan aangekomen bij tactiek nummer een:
'verrassing'
wanneer je iemand bij verrassing pakt, is het doorgaans te laat voor het slachtoffer.
een afgeleide van verrassing is natuurlijk het feit dat je vanuit een dode hoek, of in je rug wordt aangevallen. Ben je ook niet op getraind, en eerlijk gezegd is dat ook niet eenvoudig om te trainen.
'selectie' en 'alertheid'
een aanvaller selecteert zijn slachtoffer (niet altijd, maar meestal wel).
de aanvaller kijkt of hij iets kan ontdekken in uiterlijk, lichaamstaal of spraak waaraan hij kan zien of je een makkelijk slachtoffer bent of niet.
een van de dingen waaraan hij ziet dat jij een eenvoudige prooi bent is in wat voor mate jij bewust bent van wat er om je heen gebeurt, vergelijk dit maar met de radar van een slagschip, hoe beter een radar werkt, hoe beter en eerder een aanvalspatroon herkent wordt en hoe harder de aanval afgeslagen kan worden.
Als hij ziet dat jij de omgeving gewoon niet in de gaten houdt en nooit een keertje rustig om je heen kijkt, weet hij genoeg.
'oogcontact'
wanneer een ruziezoeker ergens binnenkomt let hij niet alleen op waar hij naar kijkt, maar ook wie er naar hem kijkt.
Mensen die rustig eventjes kijken en dan weer verder gaan met waar ze mee bezig waren, zal hij niet selecteren.
Mensen die in een groep zitten en bereid zijn hulp in te roepen vormen meteen een probleem voor hem.
Mensen die echter zenuwachtig en nerveus meerdere malen zijn kant opkijken, zijn voor hem het signaal om in actie te komen.
menselijk brein en stress
als je in een situatie onder hele hoge druk staat, is er een ander gedeelte van je hersenen in werking. Dat is het gedeelte dat de grove motoriek regelt. Een voorbeeld van grove motoriek is: springen, rennen etc. grote lichaams bewegingen.
Als jouw leraar jou, voor zelfverdediging, echter bewegingen aan heeft geleerd waar heel erg veel fijne motoriek voor vereist is, heb je in een stress situatie een probleem: jouw brein heeft het gedeelte dat de fijne motoriek bestuurt, gewoon uitgeschakeld.
Dus ook de beschikbare hersenfuncties op dat moment zijn een enorme doorslaggevende factor. Sommige dingen kun je gewoonweg niet onder hele hoge druk/angst/doodsangst.
de kern van mijn wat lange verhaal (sorry mensen, als ik op mijn praatstoel zit...), is dat je er met techniek alleen niet bent, er komt echt veel meer bij kijken wil je het allemaal goed doen.
Ik kan om die reden niet echt een stijl of vechtsport aanwijzen, maar je zou wel een lijst op kunnen stellen waaraan de gebruikte bewegingen moeten voldoen om toepasbaar te zijn in een stress situatie. En die bewegingen kunnen overal vandaan komen.
Verder zul je een goed en accuraat beeld moeten hebben van de aanvaller (Sun Tzu:know your enemy and know yourself and in a 100 battles you will not be in peril)
En je kunt ervoor kiezen om bepaalde preventie tactieken te gebruiken (radar bijvoorbeeld)
Er is nog zoveel over te zeggen, maar ik wacht liever eerst af wat andere mensen hier in dit topic neerzetten.
Er is verder veel wat je zelf kunt doen om te voorkomen dat je aangevallen wordt. Het goede nieuws is wel, dat voor het voorkomen van een gevecht geen macho hoeft te zijn, en ook niet belachelijk sterk. Je kunt, zoals boven genoemd, ook gewoon zorgen dat je af en toe even goed om je heen kijkt, een investering van slechts twee seconden in jouw persoonlijke veiligheid, en heus, dat is een koopje, toch?
Met vriendelijke groeten,
Bert B.
Auteur