volgende »

[Zonakusu]

Waarom hebben jullie gekozen voor vechtsport en niet een sport als tennis of voetbal? Is wel interessant om uit te wisselen

Kickoff:

Voor ik begon met vechtsport (nunchaku) heb ik enkel fitnis gedaan en daar vond ik natuurlijk geen fuck aan dus was ik na een jaartje al mee gestopt. Ik heb wel altijd al vechtsport mooi gevonden, toen ik een jaar of 8 was wou ik op karate, en rond mijn 14e keek ik erg veel rond naar Kung fu. Op mijn 17e kwam ik bij Nunchaku aan en wat eigenlijk de eerste sport die ik gedaan heb. Beviel me zo goed dat ik nooit weg ben gegaan van vechtsport

[gimgamgommetje]

Ik kwam donderdagavond thuis en keek ff anderlecht-ajax voordat om 22.00 strikeforce zou beginnen op het extreme sports net. Alleen toen lag ik al lang en breed te slapen voor de tv.
Ik denk dat dat het wel zo'n beetje zegt

[Fikkie]

Na 9 jaar basketbal had ik het wel gezien.. Immers, mijn team zou voor de 2de jaar geen trainer hebben en we zouden te weinig spelers hebben. Dus was ik op zoek naar een sport die ik nog niet had uitgeprobeerd. En gefasineerd door mijn oom (Tai Chi) zodoende bij VT uitgekomen

[Inhuman]

Toen ik klein was (7/8) vond ik het altijd leuk om te stoeien en was meestal ook sterker dan mijn vrienden . MIjn broers zaten op taekwondo, dus dat wilde ik ook heel graag doen. Sindsdien heeft martial arts een plek in mijn hart gekregen.

[Maiko]

Ik was klaar met mijn zwemlessen en had 2 diploma's op zak.
Toen is mijn vader met mij naar een voetbalvereniging gegaan om daar een keer mee te doen.
Hij dacht dat het mij wel beviel, aangezien mijn Overgrootopa veel voetbalde, mijn opa ook nog veel voetbalde en mijn vader dat ook deed vroeger... helaas was dit niet het geval.... nouja... helaas is 't ook weer niet... ik vond er gewoon geen zak aan.

Daarna ben ik met mijn vader naar worstelen gaan kijken... maarja.... dan sta je daar te kijken op de tribune als 5 jarige jochie.... en die 5 jarige jochies hebben 't meestal toch niet zo met strakke wrestling gears... ik dus ook niet.... ja.. ik was nogal kieskeurig met mijn pakje toen

Daarna ben ik gaan kijken met mijn vader bij een Judo vereniging, dat beviel me wel naar 1 keer kijken, maar die groep niet zo..dus ik ging op doortocht..
Toen kwam ik bij mijn huidige vereniging terecht. Daar train ik dus al heel lang nu en ik denk dat dit het belangrijke is aan mijn voorkeur voor Martial Arts.... het is met de paplepel ingegeven eigenlijk.

Over mijn Judo pakje: Ik had van mijn ouders een klein judo pakje gekregen, maar ik was niet blij met het pakje...het was een beetje een gelig pakje, niet spierwit. Mijn ouders vonden dit niet zo leuk en ik vond 't naderhand ook echt shit om dat zo tegen mijn ouders te zeggen, omdat ze hun best hadden gedaan om voor mij een leuk pakje te kopen.
Maar eind goed al goed.. ik kreeg uiteindelijk een klein spierwit pakje ;P

Ik doe nu naast Judo ook Jiu-Jitsu, Pancrase en Eskrima.. en het bevalt me nog steeds!!

Ik moet wel zeggen dat ik bij Judo 2 momenten heb gehad dat ik wilde stoppen.
Dit was de tijd toen in ongeveer de oranje band had... veel kinderen verlieten de sport rond de tijd van de oranje band en dat is nu nog steeds zo... ik heb mijn zusje hier ook overheen moeten zien te helpen...
Het 2e moment is gekomen toen ik een paar jaar de bruine band had. Ik kreeg geen nieuwe technieken meer en herhaalde herhaalde en herhaalde maar... ik ben hier ook overheen gekomen en ben meer dingen gaan doen met Judo. Ik geef ook vaak les aan de groep en dit bevalt me goed
Je leert hier heel veel van. Als je de stof uitlegt ga je er zelf dieper op in dan dat je de techniek als een robot oefent.

Als ik kon kiezen tussen een leven met iedere dag Martial Arts en ook gewoon mijn brood op tafel kreeg óf een leven waar ik zat geld heb en dure huizen en auto's en een goede baan waar ik duizenden per maand verdiende, was mijn keuze snel gemaakt..
Een leven Martial Arts en gewoon rondkomen!!

Ik zou het erop kunnen wagen, maar dit risico is voor mij te groot en de kans om genoeg geld ermee te verdienen om fatsoenlijk rond te komen is klein denk ik.

Toch vind ik het leuk om andere Niet-Martial-Arts sporten te doen. Maar niet voor altijd...
Ik zal altijd verliefd blijven op Martial Arts!

[ssbd]

Ik ben als 14jarige begonnen met vechtsporten.
Een beetje het standaard verhaal, je bent fysiek niet de sterkste en wilt toch een weg vinden om je te verdedigen of zekerder te gaan voelen. Uiteindelijk willen alle mannen vechten en zich meten.
Dit bleef voor mij een hele tijd zo, totdat je gaat inzien dat vechtsporten veel meer diepgang hebben dan sport of hulpmiddel voor te knokken.
Op dat punt veranderd de sport in een leer.
Een leer voor je leven.

Dan besef je ook dat fysiek slechts een relatief onderdeel is van een complete leer.
 

[Dalus]

Ergens in groep 8 begon het noodzakelijk te worden voor mij om te gaan sporten. Ik was gewoonweg veels te zwaar. Veel van mijn klasgenoten deden op dat moment aan Judo dus dacht eej laat ik daar maar eens meedoen. In het begin was ik gewoonweg overal slecht in en vond ik het niet bepaald leuk. Gelukkig kreeg ik het gaandeweg door en begon het steeds leuker te vinden. Na een aantal jaar Judo begon Judo alleen niet meer genoeg voor mij te zijn en ben ik begonnen met Jiu Jitsu en Aikido. Daarnaast doe ik ook steeds meer aan mijn enige non vechtsport waar ik gaandeweg in gerold ben, klimmen.

[BertB]

Omdat vechtsport geheel op mijzelf aankomt en het een stuk spannender is dan tennis. Bovendien leer je steeds iets nieuws.

Teamsporters zijn zeikerds ;-)

[Maiko]

Omdat vechtsport geheel op mijzelf aankomt en het een stuk spannender is dan tennis. Bovendien leer je steeds iets nieuws.

Teamsporters zijn zeikerds ;-)

Ja... dat kan je nu niet meer he
Je kan niet gaan zeiken dat anderen de reden zijn dat je verloren hebt.
Nu komt het op JOU aan en niemand anders.

Als je niet wint, ligt dit aan jezelf 

[Escrimador]

Vechtsport heeft gewoon iets bijzonders, wat andere sporten niet hebben

[Maiko]

Vechtsport heeft gewoon iets bijzonders, wat andere sporten niet hebben

Maar wat dat precies is.....hmzz....

[Dalus]

Wat dat betreft ben ik het daar niet helemaal mee eens. Voor mij moet ik gewoon een sport hebben waar ik me totaal op moet concentreren anders vind ik er ook niks aan. Klimmen voldoet daar ook aan. In de hal valt het mee met naklimmen dan val je max 1 meter als je heel losjes wordt gezekerd. Maar wil je boven komen moet je toch je helemaal bezig houden met het klimmen. Voor voorklimmen geld dit nog meer hier neem je je touw omhoog en klik je het iedere keer in de haken die je tegen komt. Als je voor de eerste haak valt lig je gewoon op de grond. Val je na de eerste haak dan val je maximaal 2x de haakafstanden (max 6 meter als je pech hebt. Dus tijd om aan wat anders te denken dan klimmen is er niet. Daarom valt dit voor mij in iedere geval in de categorie ideale sport. (naast vechtsporten natuurlijk)

[Escrimador]

klimmen vind ik ook leuk, maar niet om me helen leven te doen als bijv. baan.

vechtsport heeft een soort van eindeloosheid wat andere sporten minder hebben denk ik.

[Maiko]

Ja, klimmen heeft ook wel wat, maar dan moet je het wel goed doen -_-'
Toen ik de eerste keer geklommen had had ik echt half verlamde armen....
Ja, klimmen doe je normaal ook vanuit je benen
Maargoed, lijkt me wel vet om zo'n echte berg te beklimmen :|

Maar bij vechtsport ben je toch niet steeds op hetzelfde geconcentreerd?

[Dalus]

Hoe bedoel je 'niet steeds op hetzelfde geconcentreerd' Je bent volledig bezig met vechtsport op dat moment anders gaat het mis. Je hebt gewoon geen tijd om aan wat anders te denken.

[Escrimador]

Met vechtsport stop je ook nooit met nieuwe dingen leren.

Met sporten als voetbal is het uiteindelijk een questie van perfectie.